Psalm 47
Wielkim Pan, Jemu należna chwała,
w mieście co Boże, gdzie święta góra,
z Syjonu radość ma ziemia cała,
gdzie północ, w mieście wielkiego króla.
W Syjonu domach Boga poznają,
gdy go opieką swoją zasili,
oto się władcy ziemi zbierają
i oto razem się zgromadzili.
Ujrzeli rzeczy zdumiewające
zmieszani, tknęło ich poruszenie,
drżenie ich zdjęło - boleść służącej,
rozbija statki Tarszisz Twe tchnienie.
Ucho słyszało, oko ujrzało
w mieście zastępów Pana i Boga,
Bóg je założył by wiecznie trwało,
łaska Twa dla nas w świątyni progach.
Wedle imienia Twego zaszczyca
ziemię po krańce, Boże, Twa chwała,
w sprawiedliwości Twoja prawica,
ciesz się Syjonu góro wspaniała!
Wszystkie się Judy córki radujcie
z powodu sądów Twoich, o Panie,
otoczcie Syjon i obramujcie,
niech w jego wieżach opowieść stanie.
Wzmocnijcie serca, niech w domach gości,
niech trwa pomiędzy pokoleniami,
bo Bóg nasz to jest, Bóg co z wieczności,
na wieki będzie rządzić nad nami.
G. K. Chesterton - Pieśń o darach dla Boga
W noc pierwszą z prezentami, siano, gdzie Dziecię spało,
jaśniej od złota lśniło, kadzidło przewyższało
słodyczą, więc rzekł mędrzec: “te dary to za mało”.
“Nie” – odpowiedział drugi – “Bóg wdzięczność do nas czuje,
za wszystkie nasze dary, bo On, choć nam króluje
i z Ojca przed wiekami, za Matkę dziś dziękuje.
Choć niczym żółty kamień i cierpkie dymu wonie
dla Tego co blask słońca ujmuje w swoje dłonie
i nikłym zapach lilii przy wielkim nieboskłonie.”
Potem przemówił trzeci, by braci swych pogodzić:
“Nie nam wywyższyć Tego co poza świat wychodzi,
nie idzie tu o Niego, lecz o nas tutaj chodzi.
To nie On może zyskać, lecz my możemy stracić:
mniej złota się zmarnuje, gdy nie będziemy płacić
by Grek uprawiał nierząd a Żyd się znów bogacił.
Mniej dymów będzie snuć się, gdzie ofiar krew zastygła
a ślepym bogom Wschodu mniej złoży się kadzidła
i bestiom Babilonu, co wznoszą fałszu sidła.”
—
Dziecię sprzed lat tysięcy, my młodzi …More
Dwie przemowy Boga
Gdzieś był, gdy ziemi fundament stary
kładłem - odpowiedz jeśli pojmujesz,
kto jej wytyczył wszystkie wymiary,
sznur nań przeciągnął co obejmuje?
Na czym jej słupy się utrwaliły,
kto jej węgielny kamień położył,
gdy gwiazdy ranne się weseliły,
w radości wszystkich też synów Bożych?
Jeślim opisał wam ziemskie rzeczy
a nie wierzycie, wątpiąc przy Słowie,
jak uwierzycie, gdy Syn Człowieczy
o swych niebieskich rzeczach wam powie?
I czy zastanie wiarę na świecie,
w trąb czas przychodząc, gdy zabrzmi: biada!?
Czy razem ze Mną wypić możecie
ten kielich, który pić Mi wypada?
Czy razem ze Mną wypić możecie
ten kielich, który pić Mi wypada?
Konkordancje: Hi 38, J1, J3, Łk18, Ap 8-9, Mt 20.
Czas chwalebnej stajni
Jest stajnia, która ubóstwem pełna,
w skromność i cichość serc tak obfita,
że gdy nad światem suta noc ciemna,
tam światłość świta.
Wół rozpoznaje tam swego Pana,
zaś osioł swego żłób Gospodarza,
mieni się jasność z Nieba rozlana
w pasterskich twarzach.
Jak miód i masło słodkie Pacholę,
a nad nim Panna piękna się zniża,
zdając się kreślić na Jego czole
jakby znak Krzyża.
Raduj się wielce, Córo Syjonu,
ty z Jeruzalem, ciesz nieprzebranie,
Król twój pokorny panuje z tronu,
z osłem, na sianie.
A Jego władztwo sięgnie po morza,
od wód Jordanu w najdalsze kraje,
bo w tym Maleńkim wszechmocność Boża
Ciałem się staje.
Córo Syjońska, śpiewaj z weselem,
bo pośród siebie masz Króla swego,
On się rozprawi z nieprzyjacielem,
nie bój się złego.
Pan pośród ciebie, Mocny co zbawi,
wzmocni twe ręce – w Nim twoja siła,
miłość odnowi, nędzę odprawi,
byś wolna żyła.
Bo stajnia, która kolebką nową
i pychę książąt świata poraża,
w tym to Dzieciątku ma Wieczne Słowo,
…More
Bo stajnia, która kolebką nową
i pychę książąt świata poraża,
w tym to Dzieciątku ma Wieczne Słowo,
Wieków Mocarza...
Czas mizernej stajni
I znów nadeszło
Święto wśród zimy
na Bożą chwałę,
i Słońce wzeszło,
lecz je widzimy
nad światem małe.
Ziemski niedoli
dyktat tryumfuje,
Króla przegnano
i dobrej woli
w mieście brakuje,
w kąt ją zepchano.
W żadnej gospodzie
jej nie znajdują,
gdzie smukłe wieże,
wytrwała w chłodzie,
tam gdzie stróżują
cisi pasterze.
Nawiedzić stajnię,
gdzie jest wół niemy
z osłem marzącym
o Jeruzalem,
poprzez problemy
idziemy drżący.
Wół, gdzie w żłób dano
Mądrości samej,
jasno rzecz widzi:
to tylko siano
co jest aż sianem –
Bóg je zaszczycił.
Chociaż uboga
stajnia wygody
nam dziś nie daje,
pałac Heroda,
zdrady, niezgody
z dala zostaje.
A sam Pan z nieba,
wieczny, niezmienny,
co się narodził,
dla nas w dom chleba,
w kąt ten stajenny,
ofiarnie schodzi.
I nim królowie,
nim ich wystawność
do Boga pójdzie,
Anioł nam powie
Nowinę dawną:
Już się nie bójcie.
A sam Pan z nieba,
wieczny, niezmienny,
co się narodził,
dla nas w dom chleba,
w kąt ten stajenny,
ofiarnie schodzi.
G.K. Chesterton - Dziecię wśród śniegów
Hymn słychać gdzieś z boku,
gdy szyby są w mroku,
nowinę głosi tajemną,
choć długie wciąż noce
i ciemne wkrąg moce
a ciemność jest deszczu pełną.
Poznamy jedynie
w szarudze i zimie,
źródło gorących promieni,
co przy nas jest blisko,
radości ognisko,
a Gwiazda sercem jest ziemi.
Nie bacząc na chłody
szukamy gospody,
gdzie Dziecię w pieluszkach leży,
po śladach w noc czarną,
gdzie dusze się garną,
na świata kres każdy bieży.
Tam bożki zwalone,
gdzie liście czerwone
płomieniem słońce omiecie,
idoli pokoty
jak liści stos złotych
i samo króluje Dziecię.
... i samo króluje Dziecię
Betlejem nowe
Za panowania Chaosu,
gdy mało kto jeszcze wierzył
i wszystko wokół spisano,
by nikt się nie wymknął zmianom,
nocą niebiański huf głosów
przemówił do pasterzy.
Owce rozpierzchły się dawno
w niepewnych i słabych rękach,
pasterze zaś straż trzymali
jak najemnicy niedbali
i mieli pretensję jawną,
że ktoś ich śmie nocą nękać.
Nie mieli w sobie bojaźni,
na radość też niegotowi,
z rozdziawionymi ustami
pod rozwartymi niebami,
zmieszani i niezbyt raźni,
że coś im kazano zrobić.
Anioł zaś rzekł: wkrąg weseli
się niebo i ziemia cała,
bo narodziło się Dziecię.
Od Niego nie uciekniecie,
choćbyście serca zamknęli,
Bogu i tak będzie chwała.
...choćbyście serca zamknęli,
Bogu i tak będzie chwała.
G.K. Chesterton - Mędrcy
Chodźmy tam lekko, w deszczu, śniegu,
gdzie na modlitwę człowiek kroczy,
droga jest taka prosta w biegu,
że łatwo można ją przeoczyć.
Nauczyliśmy się wnikliwości,
nad zagadkami głowę łamiemy,
znamy labirynt aż od młodości,
trzema mędrcami będąc z przeszłości,
wszystkie już rzeczy prócz prawdy wiemy.
Krążymy wkoło krokiem zmąconym,
las zgubiliśmy między drzewami,
nazw trudnych długie poznając strony,
i służyliśmy bożkom szalonym –
– tym furiom zwanym Eumenidami.
Przez bożków gwałtu welon nam zdjęty,
z nim filozofia z wizji jasnością,
Wąż, co złem ludzi oplótł zawzięty,
zjada swój własny ogon przeklęty
i wszystkim głosi że jest Wiecznością.
Chodźmy w pokorze – zamieć sroga,
ściszając głosy, z lampą w dłoni,
tak bardzo prosta jest ta droga,
że potrafimy ślad uronić.
Straszne oblicze ziemi szerokiej
jutrzenki jasność oślepia zdrowa,
idziemy w świetle zdumionym krokiem,
bo to zbyt wielkie by objąć wzrokiem
i nazbyt proste by ująć w słowach.
Dziecię co było …More
Chodźmy w pokorze – zamieć sroga,
ściszając głosy, z lampą w dłoni,
tak bardzo prosta jest ta droga,
że potrafimy ślad uronić...
Zdrów bądź Królu Aniołów
Zdrów bądź Królu Aniołów,
któryś w ciele, Bóg-człowiek,
sam do łez zszedł padołu,
by przywrócić nam zdrowie.
Zdrów bądź Stwórco, co staje
w nędzę, między stworzenie,
by świat patrzył jak daje
Gabriel swe pozdrowienie.
Zdrów bądź Panie nad pany,
który z Panny się rodzi,
by lud winny, zbłąkany
mógł się z śmierci odrodzić.
Daj nam dobre skonanie,
skłonion Matki prośbami,
daj w Królestwie Twym Panie
chwalić Cię z Aniołami.
Amen.
więcej: Najstarsze polskie kolędy
JRR Tolkien - Pieśń o Narodzeniu Pańskim (Noel)
Posępnym świat był w nocy czerń:
bez gwiazd, księżyca toń,
brak pieśni, światła, ciemna sień
i ognisk znikła woń.
Wiatr w drzewach dął i pośród fal,
i nad zębami gór,
i zimnem ciął jak miecza stal,
co naga niesie mór.
Pan śniegów uniósł swoją twarz,
bladości wzniecił kurz,
rozpostarł wokół długi płaszcz
wśród dolin i wśród wzgórz.
Był ślepym świat, nierównym krok,
co na manowce mknie,
nagle rozdarto zasłon mrok:
zrodziło Dziecię się.
Kopułę niebios, dawną tak,
przeszyła światła moc,
i zstąpił jasnej gwiazdy znak,
samotnej ponad noc.
W dolinie cieni, w przyjścia czas
głos przerwał cichy lęk
i dzwonów nieba, ziemi wraz
w tę północ rozbrzmiał dźwięk.
Mknął Marii śpiew, świat wstrzymał bieg
a pieśń płynęła tam,
gdzie mgła nie sięga ani śnieg,
wzwyż aż do Raju bram.
I język dzwonów zmieszał się,
w nieb wieżach zamilkł wpół,
słysząc jak Panna pienia śle,
jej Synem Niebios Król.
O szczęsny świat, noc co ma blask,
nad …More
... i Gloria, Gloria brzmi już hymn
– Bóg przyszedł pośród nas.
Psalm 95
Śpiewajcie Panu by nowa rosła
pieśń, śpiewaj Panu całe stworzenie,
śpiewaj Mu, imię Jego błogosław
i dniom ogłaszaj Jego zbawienie.
Głoś Jego chwałę w każdym narodzie
i Jego cuda między ludami,
bo Pan jest wielki, sławienia godzien,
On jest straszliwy ponad bogami.
Bo wszystkie bożki ludów to diabły,
lecz Pan jest Stwórcą nieba całego,
sława i piękno przed Nim zasiadły,
świętość, moc w miejscu świętym są Jego.
Kraje każdego niechaj plemienia
Panu cześć, chwałę ofiarowują,
oddajcie chwałę Jego imienia,
złóżcie ofiary, w progi wstępując.
Niech w Pańskim dworze cześć się sprawuje,
drży ziemia na Twe oblicze, Panie,
mówcie narodom, że Pan króluje,
gdyż świat naprawił i się ostanie.
On sam osądzi lud sprawiedliwie,
niech się radością niebo napełnia,
niech się weseli ziemia szczęśliwie,
wzruszy się morze i jego pełnia.
Pola i wszystko co je zajmuje
niechaj w niezmiernym weselu brodzi,
rzesza drzew leśnych niech się raduje
na widok Pana, bowiem nadchodzi.
Bowiem przychodzi …More
Pola i wszystko co je zajmuje
niechaj w niezmiernym weselu brodzi,
rzesza drzew leśnych niech się raduje
na widok Pana, bowiem nadchodzi.
Ballada wigilijna
Biegłaś na oślep przez pole,
spojrzałaś: chyba nie tędy.
Gwiazda lśni w górze, tyś w dole,
w godzinie pierwszej kolędy.
Śpiew głośny wstrzymał cię w biegu,
serc wielu w ten wieczór święty
i słone krople na śniegu
w godzinie pierwszej kolędy.
Spójrz jak lód zimny przebiją
kwiat śliczny rodzące pędy,
tak wielkie moce się kryją
w godzinie pierwszej kolędy.
Staje świat cały zdumiony
jak w miniaturze z legendy,
mróz topią niebios lampiony
w godzinę pierwszej kolędy.
I ciepło wnętrze rozgrzewa,
uśmierza lęków odmęty,
w usta żar bije by śpiewać
w godzinę pierwszej kolędy.
I choćbyś znowu ruszyła
pospieszne popełniać błędy,
niech w tobie zostanie, miła,
godzina pierwszej kolędy.
A gdy znów zaczną utykać
twe życiem obtarte pięty,
tam wracaj, gdzie Słowo słychać
z godziny pierwszej kolędy.
tam wracaj, gdzie Słowo słychać
z godziny pierwszej kolędy...
God Is Born
God is born, power’s freezing,
Lord of Heaven is revealed.
Fire clots, glow is ceasing,
the Infinite is now sealed.
Though despised – to glory fated,
mortal King and First Principle,
For the Word is incarnated
and has dwelt among us, people.
Hast thou Heaven more than Earth?
God has left thy splendid favours
and descended in His birth,
keen to share our pains and labours.
He was wounded and tormented
for our sins, to heal the crippled,
For the Word is incarnated
and has dwelt among us, people.
Raise your hand, Holy Child,
Bless our cherished fatherland,
and support it with your might
in well being and prudent stand.
Bless our home and goods related,
hamlets and each city steeple,
For the Word is incarnated
and has dwelt among us, people.
The above text is a free translation of 18th Polish Christmas carrol, music is a slight variation using the main original theme (based on Polonaise melody)
Bless our home and goods related,
hamlets and each city steeple,
For the Word is incarnated
and has dwelt among us, people.
Zamiast życzeń
nim rozłożymy znowu dłonie
bezradnie wobec świata pokus,
z niechęcią wobec braku pociech,
zobaczmy jak na nieboskłonie,
Gwiazda zabłysła jak co roku –
– znak cudu w betlejemskiej grocie
nim poczujemy się znów sami,
naprzeciw mając hufce całe,
stojące przy pradawnym smoku,
popatrzmy w górę, z aniołami
zacznijmy głosić Bogu chwałę
a ludziom głosić Jego pokój
bo choć świat pręży siły srogie,
sztandarów jego trwa nadęcie
i zmiażdżyć sobie chce przeciwnych,
nie przestał Pan być Mocnym Bogiem,
nie przestał być Pokoju Księciem,
Odwiecznym i Doradcą Dziwnym
i chociaż słowa chcą pozmieniać,
i będą budzić wokół lęki
nowe odsłony gier już znanych,
to nie wymażą z kart Wcielenia
i nie przekreślą Jego Męki,
kolejne, próżne, ziemskie plany
choć zagubione świata dzieci
czasem i na nas też nastają,
to nie złorzeczmy w żadnej chwili,
bo światłość i w ciemności świeci,
swą nieustannie moc nam dając,
abyśmy dziećmi Boga byli
nadzieje rzućmy też daremne,
że wszystko będzie …More
... bo dla nas Dziecię to się rodzi,
co zwiastowali Je prorocy,
by wolność przynieść naszej duszy
To zurna, tam na początku...?
Iz 52
Powstań, Syjonie, moc swą przywdziej,
wdziej szaty chwały Jeruzalem,
miasto Świętego, zło nieczyste
nie wejdzie już w twe wielkie sale.
Z pyłu otrząśnij się co kala,
Jerozolimo, siądź wzniesiona,
byś więzy z szyi rozwiązała
Córo Syjonu zniewolona.
Pan mówi: darmo was sprzedali,
darmo odkupię was swym gestem,
byście Me Imię znów poznali,
bo Ja przemawiam: oto Jestem!
Jak piękne są na górach nogi
Tego, co dobrą wieść zwiastuje,
co głosi dobro, pokój błogi,
zbawienie wieści: Bóg króluje!
Głos twych strażników, głos wraz wznoszą,
chwałą rozbrzmiewa pieśń szczęśliwa,
bo ukazuje się ich oczom
jak Pan ku sobie Syjon wzywa.
Niechaj z radosnym śpiewem śpieszy
Jerozolima spustoszona
albowiem Pan swój lud pocieszył
i odkupienia On dokonał.
Pan ramię święte swe zaznaczył
na oczach wszystkich już narodów
i cała ziemia wnet zobaczy
zbawienie co jest w naszym Bogu.
Pan ramię święte swe zaznaczył
na oczach wszystkich już narodów
i cała ziemia wnet zobaczy
zbawienie co jest w naszym Bogu.
G.K. Chesterton - Gloria in profundis
Na ziemię Bóg jeden wyruszył,
zbyt wielki by w niebie wciąż gościć,
przekroczył wszechrzeczy krąg, skruszył,
w dół schodząc okowy wieczności.
W toń czasu, w krainę co mała
przeniknął jak skryty kochanek,
bo brzegi już w czarze przelane
i wsiąka w proch świata chwała.
Któż dumny, gdy niebo w pokorze,
któż górą, gdy góry zrównane,
gdy gwiazdy spadają dziś w morze,
w ten potop miłości rozlanej.
Któż wolę na odpór szykuje,
któż głowę podnosi zuchwale,
któż przeciw niebiańskiej nawale,
gdy wszystko co dobre zstępuje?
Gdyż widząc to w trwogę zaciekłą
już wpadły anioły upadłe
i patrzą jak chwieje się piekło
w zuchwalstwie swoim zajadłe.
Na próżno i słuszna ich trwoga,
bo niezmierzona jak rzeka
co płynie w niskość człowieka
jest wielkość zstąpienia Boga.
Chwała Bogu na niskości,
w powodzi gwiazd z niebiańskich stron,
gdzie błyskawicy brak szybkości
i boi spóźnić też się grom.
Gdzie ludzie się męczą wciąż w pocie,
szukając o własnych siłach, …More
Na ziemię Bóg jeden wyruszył,
zbyt wielki by w niebie wciąż gościć...
Kiedy król Herod królował 2020
Gdy władzę Herod sprawował
i naród wyszczepiał,
Boże przyszło Narodzenie,
by lud wierny zachował nadzieję.
Gdy to ów Herod usłyszał
to prędko zadziałał
i maski wokół ludziom dał,
by bez nich być w kościołach nikt nie śmiał.
Lecz był wciąż Herod niesyty:
wprowadził limity
i straszył pasterzy w dali
by pasterkę w tv oglądali.
Kazał na kuszenia górze
do żerców w purpurze:
mym rządom pokłon macie dać
jeśli swe życie chcecie zachować.
A potem młodzianków dorwał
i zamknął ich w domach.
Aby w duchowej posusze
Zmarniały wnet wszystkie małe dusze.
Utrwalić Herod reżim chciał –
mędrców korumpował.
I dawał złoto, mirrę im
by mu kadzili w jeden zgodny rytm.
Lecz pastuszkowie nie dali
terroru się fali.
I do Betlejem ruszyli,
gdzie Boga prawdziwego sławili.
Światłości lśniły tam blaski,
opadły wkrąg maski.
I Herod przegrał zawody
jak wszystkie one dawne herody.
Daj Panie miłość swą Boską
by nie ulec troskom.
I wiernie chwalić zawsze Cię
byśmy z Tobą …More
Psalm 5
Słów mych usłuchaj, dobry Panie, i rozważ me wołanie.
Przyjmij głos modłów mych w pokorze, mój królu i mój Boże.
Bo będę modlił się do Ciebie, głos dojdzie Cię mój w niebie.
Rankiem powstanę, tłumiąc złości, bo nie chcesz nieprawości.
Zły nie zamieszka przy Twym boku, nieprawych masz na oku.
I nienawidzisz zło czyniących, wytracasz też kłamiących.
Jest w oczach Pana obrzydliwy mąż krwawy i zdradliwy.
W Twym miłosierdziu, w dom Twój staję, z bojaźnią hołd oddaję.
Sprawiedliwości wiedź mnie drogą na przekór moim wrogom.
Bo nie ma u nich prawdy w ustach, ich serce – przestrzeń pusta.
Jak grób otwarty są ich gardła, ich język zdrada zdarła.
Osądź ich Boże po ich słowach by legli od swych knowań.
Poślij bezbożnych na wygnanie, bo gniew Twój budzą Panie.
Wszyscy, co ufność w Tobie mają, wesela doczekają.
Na wieki duch ich się raduje, bo Ty w nich zamieszkujesz.
Chlubę niech w Tobie ci znajdują, co imię Twe miłują.
Bo prawym szczęście swe przeznaczasz i łaską nas otaczasz.
Psalm 3
Panie, jak liczni mnie niepokoją,
liczni powstają, przeciw mnie stoją.
Wielu przemawia do ducha mego:
nie ma zbawienia w Bogu dla niego.
Panie, opieka Tyś ma i chwała,
wznosisz mą głowę, by się nie chwiała.
Wołam do Pana słowa przejęte,
On odpowiada na górze świętej.
Kładę się do snu i rano wstaję,
gdyż Pan mi mocną podporę daje.
Nie strach, choć tysiąc przybył z oddali,
powstań o Panie, Ty mnie ocalisz!
Bo poraziłeś wrogów bez liku
i wyłamałeś zęby grzeszników.
W Panu zbawienie i bezpieczeństwo,
Twe nad Twym ludem błogosławieństwo.
Psalm 84
Błogosławiłeś Panie swą ziemię,
Jakuba jeństwo sam odwróciłeś,
Twe z nieprawości obmyłeś plemię,
grzechy ich wszystkie szczelnie zakryłeś.
Swe zagniewanie całe wstrzymujesz,
gniewność odjąłeś swą litościwy,
nawróć nas Boże, co nas ratujesz,
i odwróć od nas gniew sprawiedliwy.
Czy gniewnym wiecznie na nas zostając,
na pokolenia gniew swój rozsnujesz?
Odwróć się ku nam, nas ożywiając,
a lud Twój w Tobie się rozraduje!
Twe miłosierdzie okaż nam Panie
i daj nam hojność zbawienia swego,
słucham, Bóg mówi: pokój nastanie
wśród ludu Jego i świętych Jego.
Dla tych, co w sercu są nawróceni,
zbawienie tych co się Go lękają,
chwała zamieszka na naszej ziemi,
łaskawość z prawdą zaś się spotkają.
Prawość i pokój się ucałują,
z ziemi wytryśnie wnet prawda szczera,
niebiosa łaskę zaś nam gotują,
gdyż sprawiedliwość z niebios spoziera.
Bo dobrodziejstwo da Pan, co cieszy,
że ziemia nasza owoc da sprawi,
i sprawiedliwość przed Nim pospieszy,
gdy sam na drodze kroki postawi.