W miłości bowiem nie ma lęku.
plus.google.com/+EwelinaAnnaK
www.youtube.com/channel/UCD2fNZaKuqCUgyZ6SU7e_HQ
Litania do Najsłodszego Serca Pana Jezusa o uproszenie życia w łasce Bożej i otrzymania błogosławionej śmierci.
Kyrie eleyson, Chryste eleyson, Kyrie eleyson,
Serce Jezusa usłysz nas,
Serce Jezusa wysłuchaj nas,
Najukochańsze Serce Jezusowe przez miłość Twoją ku Ojcu Przedwiecznemu
Zmiłuj się nad nami, teraz i w godzinę śmierci naszej, Amen.
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku Słowu Wiecznemu, zmiłuj się nad nami, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku Duchowi Świętemu …
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku Bogu – Człowiekowi…
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku duszy Twojej …
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku Ciału Twemu…
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku Najdroższej Matce Twojej …
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku Świętemu Józefowi Piastunowi Twemu …
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku Aniołom Świętym Twoim…
Najukochańsze Serce Jezusowe, przez miłość Twoją ku Świętym wybranym Twoim….
Najukochańsze Serce …
Gniew. (1)
Gniew, jest to niepożądane wzruszenie, które pobudza nas do odpierania gwałtem tego, co nam się nie podoba lub szkodzi. Gniew rozumny niekiedy może być słusznym, jeżeli wzbudzony jest przez szlachetną gorliwość i ma na celu opór złemu a zdziałanie dobrego. Takim był gorliwy gniew Jezusa Chrystusa na tych, którzy handlem znieważali dom Boży, że zrobiwszy z powrozków bicz, wypędził ich ze świątyni. Takim jest gniew gorliwości kaznodziei, powstającego z mocną i energią przeciw nadużyciom. Takim może być gniew ojca lub przełożonego; na widok złych postępków dzieci lub podwładnych, gdzie potrzeba upominać, karcić i karać. O takim to gniewie i Pismo św. mówi: „Gniewajcie się a nie grzeszcie”. Ale znowu źle zrozumiana nawet i religijna gorliwość, nie jest ani pożyteczną ani chwalebną. Taką grzeszną gorliwością był religijny gniew Szawła na chrześcijan, że „on burzył Kościół, wchodząc w domy i ciągnąc mężów i niewiasty, podawał do więzienia, i parskał groźbami i morderstwem przeciw …
Kapłaństwo. Bóg nie rzuca pereł przed wieprze.
Zbawiciel świata, znając nasze usposobienie i skłonności, jak inne święte Sakramenty tak i ten Sakrament Kapłaństwa ustanowił dla naszego dobra. Dusza bowiem nasza i sumienie potrzebują koniecznie przewodnika i orędownika przed Bogiem, a tymi właśnie są Kapłani, którzy nas rozgrzeszają, nauczają, błogosławią i przy ołtarzu wznoszą za nas najświętszą Ofiarę.
Przeto szanować i słuchać powinniśmy Kapłanów, jako przewodników dusz i sumień naszych. Ponieważ Syn Boży dając im tak wielką władzę, do nich to wyrzekł: „Kto was słucha mnie słucha, a kto wami gardzi, mną gardzi”. Kto więc nie szanuje i nie słucha Kapłanów, ten nie szanuje i nie słucha samego Pana Boga.
Nie powinniśmy zapominać, że Kapłani również wychodzą z tego świata z pośrodka ludzi; więc tymże samym ulegają słabościom i skłonnościom, jak i wszyscy ludzie. I mówiąc prawdę: jeżeli trafiają się niewzorowi Kapłani, to sami chrześcijanie temu winni, że dziś rodzice niedbale i nie w duchu chrześcijańskim wychowują …
Boże Ciało – Corpus Christi.
Boże Ciało – Corpus Christi. To jest pierwsze i najmocniejsze lepiszcze narodu polskiego. Wiarołomni Żydzi, chcąc modyfikować duchowość polską za pomocą ateistycznej gnozy, zawsze uderzali w cześć do Najświętszego Sakramentu. Stąd wnioskowali, że Polacy bez czci do Najświętszego Sakramentu rozpadną się w zatomizowaną hołotę i warchołów. Dowody na takie działania żydowskich okultystów to choćby historia 3 Przenajświętszych Hostii z końca XIV wieku z Poznania, i ponad dwa wieki później w Sochaczewie. Świadczy o tym także również profanacja Najświętszego Sakramentu w czasie procesji Bożego Ciała 1 czerwca 1564 roku w Lublinie. Po tej profanacji król Polski, Zygmunt August Wielki, po przyjęciu ustaw Soboru Trydenckiego podpisuje edykt królewski Literae Universales contra haereticos.
Do profanacji w Lublinie doszło podczas procesji Bożego Ciała. Kalwiński poeta Erazm Otwinowski publicznie zbezcześcił Najświętszy Sakrament. Wyrwał monstrancję kapłanowi, rzucił ją na ziemię i …
Łakomstwo, czyli chciwość.
Łakomstwo jest to zbytnia miłość dóbr doczesnych, a zwłaszcza pieniędzy. Można sobie życzyć dostatków i uczciwie starać się o nie, można je nawet i miłować nie grzesząc, jeżeli staramy się i miłujemy w uczciwym celu; jeżeli staramy się i pragniemy dóbr dlatego tylko, że uważamy dostatki jako środek i skutki uczciwej pracy i cel przykładania się do chwały Bożej, wspierania bliźnich i ogólnie czynienia dobrze. Słowem, w celu uczciwego dostatkami ziemskimi rządzenia i szafowania do czasu, boć to jest znikoma błyskotka, która, jak zdawkowa moneta, co chwila do innych rąk przechodzi; więc człowiek rozumny i religijny, jako do rzeczy niestałej, nigdy zbytnio się nie przywiąże.
Przeto zbrodni łakomstwa nie stanowią bogactwa same z siebie, ani ich posiadanie, bo można być bardzo bogatym i zarazem bardzo cnotliwym, kto bogactwa uczciwie używa.
Ale jest zbrodnią zbytnie przywiązanie serca do rzeczy ziemskich, zbyt gorąca namiętność zebrania dostatków i chęć zachowania tego, co człowiek …
Swoją drogą gula brzmi ciekawie. Jak coś, co utknęło w gardle. Stosowny termin.
Staropolski wpis był tu o chciwości pieniądza. Słownictwo mimo tego, że ma Pan rację, zachowano oryginalne. Czyli: łakomstwo pieniądza - czyli po dzisiejszemu chciwość. Ciekawa jestem, jak ten katechizm określi łakomstwo w jedzeniu i piciu, ale zobaczymy.
Ach, ten ogólny chłód religijny dziś na świecie, gdzie zdaje się, wszyscy ludzie chylą się do niewiary i bezbożności, gdzie wielu tylko dla zwyczaju odbywa święte przepisy Religii;
Życie i śmierć, dostatek i bieda: wszystko rozgrywa się w szacunku do Najświętszego Sakramentu.
Jeszcze w roku 1180 ś. Hildegarda przepowiedziała, że Niemcy za nieuszanowanie Najświętszego Sakramentu stracą Wiarę, co dziś bodaj już się spełniło.
Ach, ten ogólny chłód religijny dziś na świecie, gdzie zdaje się, wszyscy ludzie chylą się do niewiary i bezbożności, gdzie wielu tylko dla zwyczaju odbywa święte przepisy Religii; wielu już zupełnie odrętwiało w bezreligijności, a wielu szydzi ze świętych dogmatów.
To straszne zaślepienie jest karą Bożą za nieuszanowanie Najświętszego Sakramentu. Niektórzy w naszych czasach zgubiwszy ś. Religię swych ojców i cześć dla najświętszych Tajemnic, zgubili razem i mienie, gdyż kto gardzi życiem duszy i życiem nieba, Bóg odbiera mu sposób utrzymania życia ziemskiego.
Wielu, skoro pochylili się w odrętwienie religijne, chylą się też do upadku i majątkowo. Stracili skarby duszy i serca przodków, wypadają też im z rąk i majątki, a razem tracą w sobie ich imię, sławę i znaczenie.
Upadli religijnie i moralnie, upadają też i upadną fizycznie, …
Życie i śmierć, dostatek i bieda: wszystko rozgrywa się w szacunku do Najświętszego Sakramentu.
Jeszcze w roku 1180 ś. Hildegarda przepowiedziała, że Niemcy za nieuszanowanie Najświętszego Sakramentu stracą Wiarę, co dziś bodaj już się spełniło.
Ach, ten ogólny chłód religijny dziś na świecie, gdzie zdaje się, wszyscy ludzie chylą się do niewiary i bezbożności, gdzie wielu tylko dla zwyczaju odbywa święte przepisy Religii; wielu już zupełnie odrętwiało w bezreligijności, a wielu szydzi ze świętych dogmatów.
To straszne zaślepienie jest karą Bożą za nieuszanowanie Najświętszego Sakramentu. Niektórzy w naszych czasach zgubiwszy ś. Religię swych ojców i cześć dla najświętszych Tajemnic, zgubili razem i mienie, gdyż kto gardzi życiem duszy i życiem nieba, Bóg odbiera mu sposób utrzymania życia ziemskiego.
Wielu, skoro pochylili się w odrętwienie religijne, chylą się też do upadku i majątkowo. Stracili skarby duszy i serca przodków, wypadają też im z rąk i majątki, a razem tracą w sobie ich imię, sławę i znaczenie.
Upadli religijnie i moralnie, upadają też i upadną fizycznie, …
Jak się czyni rachunek sumienia?
O. Należy rozebrać myślą przykazania Boskie, przykazania kościelne, grzechy główne, grzechy wspólne (cudze) i obowiązki swoje.
Tak jest, czyniąc rachunek sumienia należy i t. d. Kto umie czytać, ten w książkach ma wydrukowany sposób przypominania sobie grzechów, czyli rachunek sumienia. A kto czytać nie umie, albo takiej książki nie ma, ten najlepiej zrobi rachunek sumienia, przechodząc w myśli Przykazania Boże, kościelne, grzechy główne, grzechy cudze, grzechy przeciw Duchowi Świętemu i wołające o pomstę do Boga. A potem obowiązki stanu swego, miejsca, osoby i czasu, gdzie, kiedy i z kim przebywał i jak tam się zachował, w myśli, słowie i uczynku; oraz powinien się zastanowić, jakie ma lub poczuwa w sobie nałogi, pociągi i skłonności do złego.
Pierwsze przykazanie Boże zakazuje czcić bogów cudzych, więc zakazuje wszelkiego bałwochwalstwa, czy jakiejkolwiek osoby lub rzeczy miłowania i szanowania więcej, jak Boga. Zakazuje wszystkich zabobonów i guseł, a nakazuje oddawać szczerą …
Księga zapieczętowana.
„Bóg Stwórca każdemu człowiekowi daje księgę, a nią jest sumienie”, mówi św, Bernard. Tę księgę pilnie wertować należy, gdyż ze wszystkiego na ziemi, tylko księgę sumienia człowiek zabierze z sobą na tamten świat do wieczności”. „Gdy godzina spoczynku nadchodzi, mówi św. Chryzostom, i masz się udać na posłanie, wtedy wydostań z zanadrza księgę rachunkową swego sumienia, i czytaj w niej swoje życie i czyny. Chociaż ze zwyczajnej książki czytać nie umiesz, lub w nocy potrzebujesz światła, ale książkę sumienia swego możesz czytać, nie będąc uczonym i w nocy bez światła”. Sowy, puszczyki, a także żaby i ropuchy nie lubią dziennego światła, tak grzechy nie lubią światła łaski Bożej, które Duch Św. zapala przy rachunku sumienia.
Fragment z: Podręcznik katechizmowy do nauk większych i mniejszych opracowany na treści krótkiego katechizmu K. R. Filochowskiego.
Obraz tytułowy: The Old Book, William Merritt Chase, 1908 – c.1916.
Krótka nauka o Majowym Nabożeństwie.
(Ustanowione zostało na początku XIX wieku).
Głównym, a właściwie jedynym nabożeństwem pozostanie Msza święta, która sama jedna więcej znaczy, aniżeli tysiąc innych nabożeństw, jak powiada jeden z Ojców Kościoła. Jednakże serca ludzkie przepełnione miłością do Maryi, umiały sobie obrać i dobrać rozmaite sposoby nabożeństwa, które szczerze i pobożnie odprawione, nigdy nie są bez obfitych łask i dobrodziejstw. Po Bogu odbiera Najświętsza Maryja Panna cześć najwyższą, i z tego powodu właśnie owych różnych nabożeństw i pobożnych ćwiczeń ku Jej chwale jest najwięcej, jako to: Różaniec św., Koronki, Godzinki, Nowenny i inne. Na cześć Maryi Panny poświęconym też był już w pierwszych wiekach jeden dzień w tygodniu, to jest sobota.
Zdawało się jednakże przodkom naszym za słuszne, aby czci Najświętszej Mary Panny poświęcić cały jeden miesiąc w roku. I któryżby to miesiąc był najodpowiedniejszym, najstosowniejszym?
Nabożeństwo do Najśw. Panny nigdy się bez kwiatów nie odbywa. Czy to …
Pycha (4).
Strzeżmy się więc, drodzy chrześcijanie, szkaradnej pychy, i wszelkiej próżnej chwały u świata. Niech nam własne sumienie daje świadectwo że dobrze robimy, a pochwały ludzkie są niczym. Ś. Jan Apostoł szczególnie był miłowanym przez Pana Jezusa, prawie pieścił się z Bogiem-Człowiekiem i na Jego piersi spoczywał. A kiedy w Ewangelii ś. o tym wspomina, żeby uniknąć samochwalstwa mówi tylko: „ten uczeń którego miłował Jezus”, a nie chwali się, że to on sam był tym Uczniem, — Sam Chrystus Pan, kiedy miał wskrzesić umarłą córkę dygnitarza synagogi i znalazł przy jej ciele wielu ludzi, rzekł: „odstąpcie, nie umarła dzieweczka ale śpi”. Nie chciał Zbawiciel ściągnąć na siebie uwagi i odbierać podziękowań i oklasków, że umarłą wskrzesił, tylko jakoby śpiącą obudził. Wielu świętych wolało raczej przyjmować nazwę głupich, aniżeli próżne oklaski od ludzi; a cokolwiek dobrego uczynili, nigdy nie przyznawali tego sobie, ale Panu Bogu, że to Jego wszechmoc, dobroć lub opatrzność …
Odkrywamy zakłamaną historię Kościoła.
Komunia na rękę nigdy nie była praktyką kościelną.
Pomijając, że już w II wieku papieże potwierdzali i podtrzymywali zakaz dotykania naczyń liturgicznych oraz korporału przez świeckich, pierwszym papieżem, przy którym Liber Pontificalis (księga Pontyfików, inaczej mówiąc spis papieży pierwszych wieków Kościoła) wspomina o istnieniu pateny komunijnej, jest Papież Zefiryn (198-217). On stanowił prawa dla całego Kościoła, i ustanowił, że przy Mszy Świętej odprawianej przez biskupa, inni duchowni mieli trzymać przed sobą szklaną patenę. Również z wyjątkiem tego, co należy do biskupa, jedynie duchowny usługuje wszystkim obecnym.
Widać, że nie było żadnego diakonatu świeckich, a Komunię Świętą z użyciem pateny rozdzielali jedynie duchowni.
Papież Urban (223 – 230) wydał dla całego Kościoła zarządzenie, że naczynia liturgiczne, czyli mówiąc językiem Liber Pontificalis: naczynia święte, mają być wykonane ze srebra. Kazał wykonać 25 srebrnych paten. Był on wyznawcą czasów Dioklecjana …
Osobiście cieszę się z możliwości korzystania z tego bloga, gdyż można się czegoś nauczyć. Artykuły dotyczą najczęściej kwestii merytorycznych a zwłaszcza apologetycznych względem obyczajów wiary katolickiej.
Propaganda „powrotu do korzeni” w rozdawnictwie doręcznym Ciała Pańskiego jest tu prymitywnym fałszerstwem dla odciętych od wiedzy biskupów, kapłanów i wiernych. Wrogowie Kościoła poprzez eliminację łaciny, odcięli ich od kościelnej wiedzy, by reglamentować im tylko to, co psuje, niszczy i poniża katolicką Wiarę i dyscyplinę. Ci, którzy łacinę wyeliminowali, katolików potraktowali jak stado bydła, które można pozbawić wiedzy, oszukać i pozbawić zbawienia. Pozbawić zbawienia poprzez poniżanie Najświętszego Sakramentu.
Oto istota Komunii na rękę.
Odkrywamy zakłamaną historię Kościoła.
Komunia na rękę nigdy nie była praktyką kościelną.
Pomijając, że już w I wieku papieże zabraniali dotykania naczyń liturgicznych oraz korporału, pierwszym papieżem, przy którym Liber Pontificalis (księga Pontyfików, inaczej mówiąc spis papieży pierwszych wieków Kościoła) wspomina o istnieniu pateny komunijnej, jest Papież Zefiryn (198-217). On stanowił prawa dla całego Kościoła, i ustanowił, że przy Mszy Świętej odprawianej przez biskupa, inni duchowni mieli trzymać przed sobą szklaną patenę. Również z wyjątkiem tego, co należy do biskupa, jedynie duchowny usługuje wszystkim obecnym.
Widać, że nie było żadnego diakonatu świeckich, a Komunię Świętą z użyciem pateny rozdzielali jedynie duchowni.
Papież Urban (223 – 230) wydał dla całego Kościoła zarządzenie, że naczynia liturgiczne, czyli mówiąc językiem Liber Pontificalis naczynia święte, mają być wykonane ze srebra. Kazał wykonać 25 srebrnych paten. Był on wyznawcą czasów Dioklecjana, czyli czasów krwawych prześladowań. …
Pycha. (1)
Cała złośliwość pychy polega na przypisywaniu nie Bogu, ale sobie tego, co posiadamy, na puszeniu się i próżnym chlubieniu z darów Bożych, jakby one nasze własne były i od nas tylko zależały. Iluż to nieszczęsnych, jeżeli nie słowami to postępkami dają znać, że lubują się w sobie, wychwalają siebie i z tajemną lub nawet wyraźną radością a pogardą innych, uwielbiają w sobie to, co posiadają, jakby oni sami byli twórcami darów Bożych i sami je sobie dali. Taka zarozumiałość i „pycha jest początkiem każdego grzechu”, mówi Duch Święty. Taka pycha Aniołów zepchnęła z Nieba i zamieniła w szatanów. Taka pycha zgubiła pierwszych naszych rodziców, że i my do dziś dnia za to cierpimy. Taka pycha tysiące tysięcy ludzi, nawet rzeczywiście nieraz znakomitych, strąciła ze świata i wygubiła ich rody, którzy dary Boże przypisywali sobie, nadymali się i nadużywali onych. Taka „pycha obmierzła jest przed Bogiem i przed ludźmi”, mówi Pismo ś. 1). Ona to rodzi wielką liczbę wad, grzechów i …
Na wysypisku medialnym nieustannie znajdujemy brudne pampmersy załadowane bieżączką walki modernizmu z modernizmem. Zawartość tych treści opiewa skandale i nietyrzymanie moczu, przez co fetor roznosi się okrutny. Tymczasem ucieka czas i sposobna chwila życia na zapoznanie się i aplikację czystych treści katolickich. Prowokatorzy modernizmu, jego twórcy i koryfeusze tak sprytnie skompilowali modernizm, iż większość walczących z modernizmem jeszcze bardziej się zanieczyszcza,fajdając na lewo i prawo aktualnymi skandalami. Ci tępi, bez formacji agenci myślą, że walczą z modernizmem, rozszerzając jego skandale. Treści papieży prezentowane przez Święta tradycję są jak środek bakteriobójczy na każdą herezję. Ale któż z sekciarskiego PGR-u kryptoptoprotestantów chciałby aplikować sobie te gorzkie pigułki. Wydaje się, że o wiele zabawniej jest zarzucić błotem skandali ostatnie fragmenty czystego wzroku maluczkich wierzących bez pasterza. Bóg zapłać redakcji za udostępnienie tak zdecydowanie …Więcej
Świadectwa starożytnych papieży przeciw modernistycznym archeologom chrześcijaństwa.
Papież Sykstus, męczennik (116 – 126?), żyjący za czasów Hadriana, aż do Werusa i Annikulusa, zakazał dotykania przez osoby świeckie naczyń służących do liturgii. Ustanowił on, że poświęcone naczynia mogą być dotykane tylko przez duchownych.
Papież Soter (162-170?), również męczennik, ustanowił, że żaden mnich nie ma prawa dotykać poświęconego korporału i nie ma prawa nakładać kadzidła w świętym kościele.
Papież Urban (223 – 230?) ustanowił, że święte naczynia mają być srebrne, wykonał 25 srebrnych paten. W czym widzimy, że patena, z której używania dziś Kościół rezygnuje, nie jest wynalazkiem czasów średniowiecza, ale od pierwszych wieków towarzyszy kapłańskiej czci do Najświętszego Sakramentu.
To wyraźnie, w sposób oczywisty wyklucza podawanie Ciała Pańskiego do rąk wiernych, jak chcą nam wmówić kościelni gnostycy i kłamcy na urzędach, którzy wmawiają prostym katolikom jako prawdy naukowe i odkrycia historyczne, że infantylizacja, upokorzenie obyczajów katolickich, …
Świadectwa starożytnych papieży przeciw modernistycznym archeologom chrześcijaństwa.
Papież Sykstus, męczennik (116 – 126?), żyjący za czasów Hadriana, aż do Werusa i Annikulusa, zakazał dotykania przez osoby świeckie naczyń służących do liturgii. Ustanowił on, że poświęcone naczynia mogą być dotykane tylko przez duchownych.
Papież Soter (162-170?), również męczennik, ustanowił, że żaden mnich nie ma prawa dotykać poświęconego korporału i nie ma prawa nakładać kadzidła w świętym kościele.
Papież Urban (223 – 230?) ustanowił, że święte naczynia mają być srebrne, wykonał 25 srebrnych paten. W czym widzimy, że patena, z której używania dziś Kościół rezygnuje, nie jest wynalazkiem czasów średniowiecza, ale od pierwszych wieków towarzyszy kapłańskiej czci do Najświętszego Sakramentu.
To wyraźnie, w sposób oczywisty wyklucza podawanie Ciała Pańskiego do rąk wiernych, jak chcą nam wmówić kościelni gnostycy i kłamcy na urzędach, którzy wmawiają prostym katolikom jako prawdy naukowe i odkrycia historyczne, że infantylizacja, upokorzenie obyczajów katolickich, …
Pobożność w Królestwie Maryi. „Te Deum laudamus” ku czci Przenajświętszej Pannie.
Ciebie Maria Bogarodzico chwalimy, Ciebie, któraś Niepokalanie Poczęta, wyznawamy.
Tobie, wiecznego Ojca Córce, cała Ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie i Archaniołowie, Tobie Trony i Księstwa, swego Stworzyciela Matce wiernie posługują.
Tobie Cherubinowie i Serafinowie, Tobie wszystkie Chóry Anielskie, Oblubienicy Ducha Świętego wdzięcznymi głosy wyśpiewują.
Święta, Święta, Święta Maryja, Matko Boża i Panno.
Pełne są niebiosa i ziemia majestatu chwały Owocu Żywota Twojego.
Ciebie chwalebny chór Apostolski: swego Odkupiciela Matkę wychwala.
Ciebie błogosławionych Męczenników śliczny poczet Zbawiciela Swego Rodzicielkę sławi.
Ciebie uwielbione wojsko Wyznawców Świętych, Przybytkiem Trójcy Przenajświętszej wyznaje.
Ciebie Świętych Panienek świetne koło: Przykładem pokory i panieństwa swego ogłasza.
Tobie wszystek Dwór Niebieski: Królowej swej cześć przynosi.
Ciebie po wszystkim świecie Wiernych zgromadzenie społecznie Panią głosi. Matkę Boskiego Majestatu – chwalebną …
Dzień Polski na Litwie. 2 maja 2026 r.
A to Wilno właśnie.
Powiązane
Czy na Litwie powstanie pierwsze polskie, tradycyjne, seminarium duchowne. Trwają rozmowy.
Prawda w Polsce nigdzie nie może być dopuszczona do głosu, zatem trzeba było wyjechać za granicę, żeby wymienić parę wolnych słów o Panu Bogu, Liturgii, Kościele i katechizmie.Taki jest efekt końcowy ogólnodiecezjalnych programów duszpasterskich z ostatnich lat. Obecnie katolicka młodzież z Polski spotyka się w Wilnie na tradycyjnej Liturgii, naukach…
17 sierpnia, 2023
W „Kapłani"
Cóż mają „Tradsi” wspólnego z modernizmem?
Święta Tradycja versus ocean przeciwności – ŚTvOP (EśTevałOPe) - z tak trudnym tytułem rozważań dla większości Tradsów a śmiertelnym dla modernistów iż pierwszym niszczy niejeden pogodny podwieczorek i wieczór a drugich głęboko zmraża nieodwołalną sentencją wyroku, nie pozwalającego im ocalić własnej nicości, w którą zainwestowali całe swoje życie i na…
4 kwietnia, 2019
W „Apologetyka"
Kontynuacja dobrej inicjatywy. Przywracanie kultury …
Ratujcie wpierw Polskę ,bo mamy najgorszego najeźdźcę z banderlandu , który rozpakował już swojego Konia Trojańskiego !!!!
Martwicie się o Litwę o banderland okupuje Rzeczpospolitą !!!!!!!!!!