Panie Jezu, zanurzam w Twojej Przenajdroższej Krwi cały ten rozpoczynający się dzień, który jest darem Twojej nieskończonej miłości. Zanurzam w Twojej Krwi siebie samego. Wszystkie osoby, które dziś spotkam, o których pomyślę czy w jakikolwiek sposób czegokolwiek o nich się dowiem. Zanurzam moich bliskich i osoby powierzające się mojej modlitwie. Zanurzam w Twojej Krwi, Panie, wszystkie sytuacje, które dziś zaistnieją, wszystkie sprawy, które będę załatwiać, rozmowy, które będę prowadzić, prace, które będę wykonywać i mój odpoczynek. Zapraszam Cię, Jezu, do tych sytuacji, spraw, rozmów, prac i odpoczynku. Proszę, aby Twoja Krew przenikała te osoby i sprawy, przynosząc według Twojej woli uwolnienie, oczyszczenie, uzdrowienie i uświęcenie. Niech dziś zajaśnieje chwała Twojej Krwi i objawi się jej moc. Przyjmuję wszystko, co mi dziś ześlesz, ku chwale Twojej Krwi, ku pożytkowi Kościoła św. i jako zadośćuczynienie za moje grzechy, składając to wszystko Bogu Ojcu przez wstawiennictwo Maryi. Oddaję siebie samego do pełnej dyspozycji Maryi, zawierzając Jej moją przeszłość, przyszłość i teraźniejszość, bez warunków i bez zastrzeżeń. Amen.
Początek drogi. Bracia i Siostry, Środa Popielcowa nie jest „pobożnym wstępem” do Wielkiego Postu. Nie jest też religijnym zwyczajem ani folklorem z popiołem na czole. To dzień prawdy, która boli. Kościół stawia nas dziś bezpośrednio wobec pytania o sens naszego życia i kierunek, w którym naprawdę idziemy. Słyszymy dwa zdania. Jedno twarde jak kamień: „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz” (por. Rdz 3,19). Drugie jeszcze bardziej wymagające: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,15). Popiół nie jest znakiem śmierci. Popiół jest znakiem końca iluzji. Końca udawania, że mamy czas. Końca gry w chrześcijaństwo „od święta”. 1. Proch – prawda o człowieku Popiół na czole mówi: nie jesteś Bogiem. Nie jesteś panem czasu. Nie jesteś samowystarczalny. Cała współczesna kultura krzyczy coś dokładnie odwrotnego: możesz wszystko, jesteś centrum, sam sobie wystarczysz. A Kościół dziś odpowiada jednym gestem: proch. Święty Augustyn pisał: „Człowiek jest wielki nie …Więcej
Głos Doktora: Święty Leon Wielki - Czystość intencji i śmierć próżności. Słuchajcie o pułapce, którą szatan zastawia na wasze najlepsze uczynki! Widzicie tych, którzy trąbią o swoim miłosierdziu i obnoszą się z posępną twarzą? To kupcy, a nie uczniowie. Sprzedają wieczność za marny dym ludzkiej pochwały. Niech zadrżą ci, których pobożność kończy się tam, gdzie znika ludzkie oko. Jeśli szukacie uznania u ludzi, zamykacie sobie bramy niebios własną pychą! Oto mistyczne objaśnienie świętej dyscypliny, które św. Leon Wielki przekazał nam, byśmy nie stracili nagrody: 1. Jałmużna bez świadków - miłosierdzie, które nie szuka siebie Prawdziwe miłosierdzie jest ciche, bo nie potrzebuje poklasku świata, by czuć się wartościowym. Święty Leon uczy, że jałmużna to nie tylko oddanie pieniędzy, to oddanie siebie Bogu w osobie ubogiego. „Niech nie wie lewa ręka, co czyni prawa” - to nakaz całkowitego zapomnienia o własnej zasłudze. Kto liczy swoje dobre uczynki i wystawia je na pokaz, …Więcej
12 grzechów śmiertelnych, które musisz wyznać przed przyjęciem Komunii Świętej Przyjęcie Jezusa w Komunii Świętej nie jest nagrodą za uczestnictwo we Mszy Świętej. To prawdziwe spotkanie z żywym Chrystusem. Kościół naucza jasno: Jeśli jesteś w grzechu śmiertelnym, musisz się wyspowiadać przed przyjęciem Komunii Świętej. Jezus był stanowczy: „Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną”. (J 13,8) A św. Paweł ostrzega: „Kto spożywa chleb lub pije kielich Pański niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pańskiej”. (1 Koryntian 11:27) — Jeśli WIESZ, że to grzech ciężki, a mimo to popełniłeś go dobrowolnie, musisz wyspowiadać się przed przyjęciem Komunii: Opuszczenie niedzielnej lub świątecznej Mszy świętej bez ważnego powodu. Pozamałżeńskie stosunki seksualne (nierząd, cudzołóstwo), masturbacja lub pornografia wszelka antykoncepcja, stosunek przerywany w małżeństwie lub pozamałżeński Współżycie bez ślubu lub wspólne pożycie bez sakramentu małżeństwa. Przyjmowanie …Więcej
Głos Doktora: Święty Bazyli Wielki - Kwas obłudy i ślepota serca. Słuchajcie przestrogi Króla, bo wasze dusze są w niebezpieczeństwie! Widzicie uczniów, którzy lękają się o żołądek, mając u boku Stwórcę wszechświata? To obraz waszej własnej nędzy. Drżycie o jutro, liczycie bochenki, a nie widzicie, że obok was kroczy Ten, który karmi rzesze jednym gestem. Niech zadrżą ci, którzy dbają o pokarm dla ciała, pozwalając, by ich serca gniły od kwasu tego świata! Oto mistyczne wyjaśnienie tej surowej lekcji, które św. Bazyli Wielki przekazał nam, byśmy odzyskali duchowy wzrok: 1. Kwas faryzeuszów i Heroda - trucizna duszy Kwas ma moc przemienić całe ciasto, przenikając je do głębi. Święty Bazyli uczy, że kwas faryzeuszów to obłuda i pycha, która pod pozorami pobożności ukrywa zepsucie. Kwas Heroda zaś to światowość i pożądliwość, która czyni człowieka niewolnikiem ziemskich władców i uciech. Jedno i drugie jest jadem. Jeśli pozwolicie, by choć odrobina tych skłonności została w …Więcej
PRZYJEDZIEMY Panie Grzesiowski spoko, na 500% młodzi POLKI i POLACY nie pozwolą TYM RAZEM zrealizować Pana Urojeń i założyć takich kardyyynaów, zmiażdżony ZOSTANIE ten planuś, ten Grzesiowski Główny Inspektor Sanitarny, NoMenOmen, to obecny szef mojej Kuzynki, która pracuje w SANEPIDZIE w Poznaniu.
Przedstawiamy treść pierwszego orędzia wielkopostnego Leona XIV “Słuchać i pościć: Wielki Post jako czas nawrócenia” Więcej artykułów o Kościele znajdziesz na stronie głównej: ewtn.pl Źródło: EWTN NEWS | 15 lutego 2026 | Photo credit: EWTN NEWS Tekst został przetłumaczony i opracowany na podstawie oryginalnych materiałów źródłowych przez EWTN Polska. Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy do zapisania się do newslettera. Drodzy Bracia i Siostry! Wielki Post to czas, w którym Kościół z matczyną troską zaprasza nas do ponownego umieszczenia w centrum naszego życia misterium Boga, aby nasza wiara odzyskała zapał, a nasze serca nie rozpraszały się codziennymi zmartwieniami i rozproszeniami. Każdy droga nawrócenia zaczyna się, gdy pozwalamy, aby dotarło do nas Słowo Boże, i przyjmujemy je z uległością ducha. Istnieje zatem związek między darem Słowa Bożego, przestrzenią gościnności, jaką mu oferujemy, i przemianą, jaką ono dokonuje. Dlatego szlak wielkopostny staje się sposobną …
Polska Tradycja przed Popielcem: Quarant’Ore, jako duchowa zapora. W ostatnich dniach karnawału, gdy przez kraj przetacza się fala hucznych zabaw, w naszych kościołach od wieków trwa cicha, potężna warta. Nabożeństwo Czterdziestogodzinne, to nie tylko relikt przeszłości, to żywy akt wynagrodzenia za grzechy całego narodu. Zgodnie z dawną teologią, te 40 godzin to czas spoczynku Pana w grobie. Kiedy świat oddaje się zapustnym szaleństwom, my wybieramy trwanie przy Królu królów. To nasza wspólna, polska droga do prawdziwego przeżycia Wielkiego Postu. Zapraszamy do zgłębienia teologii tego niezwykłego czasu. Dowiedz się, dlaczego Doktorzy Kościoła widzieli w nim ratunek dla grzeszników i jak instrukcje papieży Klemensa VIII i Klemensa XII kształtowały naszą pobożność. Pełny artykuł i tekst modlitwy wynagradzającej znajdziesz tutaj: [Tron Chwały przed Popielcem: Kompendium …]