Watykan Roberta Prevosta i Tucho Fernandeza opublikował dziś, w rozwinięciu bergoliańskiego Laudato si oraz prewociańskiego Wspaniałego Człowieczeństwa, bardzo wielosłowny dokument "Międzynarodowej Komisji Teologicznej" pt.: "Troszcząc się o nasz wspólny dom - Odpowiedzialna i braterska odpowiedź Bogu w Trójcy" (tekst po włosku tutaj). De Chardina upchnięto wprawdzie w nim, w przypisie, jednak mowa w nim o "wspólnym doświadczeniu religijnym", "oryginalnym doświadczeniu wiary" (1), ekologii jako "właściwym sposobie relacji z planetą" (3), "kryzysie eko-społecznym" (4, 5), "ekologicznym nawróceniu" (5, 6, 87, 108, 110, 143, 146, ) a nawet "integralnym nawróceniu ekologicznym", "nawróceniu na ekologię integralną" (111, 146 - kolejny etap ewolucji w rewolucji po przesławnym "humanizmie integralnym") i "przełomie ekologicznym" - "ekologicznym punkcie zwrotnym" (145, 147). Pkt 108 nosi tytuł "Eucharystia jako szkoła ekologii" (L’Eucaristia come scuola ecologica). Dokument przestrzega przed (99 i nast.) przed "drapieżnym antropocentryzmem" i ostrzeżenie to też jest znamienne - a to z uwagi na priorytety i hierarchię (99): "ponieważ nie jest on uregulowany szacunkiem dla innego (przyrody), ani dla innych (bliźni) ani dla Innego (Boga Stworzyciela)".
ciąg dalszy:
Ex Ore Leonis: Eucharystia jako szkoła ekologii