..DOBRO PRZYJĘLIŚMY Z RĘKI BOGA, CZEMU ZŁA PRZYJĄĆ NIE MOŻEMY?....
- Joba 2.10
W prymitywnych religiach stosowano zasadę ''do ut des'' -daję ci boże, abyś i ty mi dał. Stosunek człowieka do Boga przypomina umowę kupiecką. Człowiek gotów był przyjmować od swojego boga tylko to, co uważał za dobre. Kiedy zaś jego ofiary i modlitwy nie przynosiły mu tego,czego pragnął, wtedy odwracał się od swego boga i wybierał sobie innego,
Chyba w każdym człowieku tkwi po dziś dzień skłonność do takiego traktowania Boga i Jego spraw. Niejeden daje coś z siebie Bogu tylko dlatego, bo liczy na to, że coś w zamian otrzyma. W niejednej gorliwości religijnej chodzi o zbieranie domniemanych zasług przed Bogiem, które mają stanowić podstawę do wystawiania Bogu rachunku, do dyktowania Mu, co ma czynić, czym obdarować człowieka i jak rządzić światem.. Takiej pobożności starcza jednak jedynie na czas życiowego powodzenia, tak długo, jak długo życie układa się według naszych planów i nadziei.
Przychodzi jednak chwila próby i doświadczenia. Kończy się przynajmniej na jakiś czas, to co uważamy za dobre powodzenie, zdrowie, życiowa pomyślność. Przychodzi zło ; choroba, śmierć kogoś bliskiego, utrata majątku czy stanowiska. I wtedy okazuje się, czym naprawdę kierowaliśmy się w naszym stosunku do Boga, co było podstawą żarliwości religijnej
i wiary.Jeśli tylko wzgląd na Boże błogosławieństwo i przekonanie, że Bóg będzie zawsze nas obdarowywał samym dobrem, wtedy wiara nasza nie ostoi się w ogniu próby. Z ust człowieka, który tak wierzył zamiast modlitwy popłyną słowa złorzeczenia Bogu, Człowiek ten odwróci się od Boga, będzie się czuł zawiedziony i oszukany.
Prawdziwa jednak wiara wie, że Bóg prowadzi człowieka przez różne koleje losu, daje mu nie tylko dobro, ale daje też popróbować złą. I jedno
i drugie staje się udziałem człowieka z woli Bożej bądż dopustu Bożego. Bóg wie najlepiej czego nam potrzeba, abyśmy mogli wejść do Jego Królestwa. Przeto również w godzinach nieszczęścia i niedoli módlmy się do Boga. Przyjmujmy z oddaniem wszystko, co od Niego przyjmujemy.
A jeśli ktoś w takiej chwili będzie nas namawiał do odejścia od Boga odpowiedzmy mu tak jak odpowiedział cierpiący Job swej żonie, gdy namawiała go do odwrócenia się od Boga i złorzeczenia Mu ''Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy?''

No dobrze, takie wypowiedzi się często czyta. Mimo tego czyściec jest i tam niestety dusze bardzo cierpią za swoje nieodpokutowane na ziemi grzechy. Więc jak to jest z tym zapominaniem ludzkich grzechów z perspektywy kar czyśćcowych?
-----------------------------------------------------------------------------------
ona 3 godziny temu
Ks. Krzysztof Kralka SAC- Homilia rozpoczynająca IV Kapitułę Generalną
Bóg mówi, że On nie tylko wykreśla nasze grzechy, ale w ogóle o nich nie pamięta. Kim my jesteśmy, aby mówić innym o ich grzechach? Kim jesteśmy, by wypominać im porażki, skoro sam Bóg o nich zapomniał.

Bóg mówi, że On nie tylko wykreśla nasze grzechy, ale w ogóle o nich nie pamięta. Kim my jesteśmy, aby mówić innym o ich grzechach? Kim jesteśmy, by wypominać im porażki, skoro sam Bóg o nich zapomniał.
www.deon.pl/…/art,3281,bog-za…