Kogo ja tu śledzę ?
Ja mogę napisać.
Ja nie mam tajemnic.
A w każdy raz mam mało do ukrycia.
Ja nawet mogę pokazać bardzo intymna część ciała.

Ja ten portal bardzo intensywnie inwigilacja.
Ja się do tego przyznaję, to jest fakt.

Już dawno lol

Po co wydawać na te teksty bliskie herezji pieniądze!
Można poczytać za darmo a przy okazji wczytać się w KATOLICKIE dokumenty innych soborów:
Sobory Kościoła Katolickiego - album
Powyższe zaczerpnięte z poniższego albumu
Poznaj prawdziwe nauczanie Kościoła Katolickiego!
-------------------------------------
molot 30 minuty temu
Skandalem jest to, że na stronie Watykanu dokumenty Soboru Watykańskiego IIzamieszczone są w 12 językach ale po polsku brak. Za to jest w swahili (800 tys. nim się posługuje, a ilu z nich to katolicy?) czy czeskim (ok. 100 tys. katolików). Ale możesz nabyć książkę z dokumentami Soboru Watykańskiego II, całe 745 stron za 60 PLN.
Czy tu bardziej chodzi o to żeby ludziom utrudnić dostęp aby utrzymać ich w ignorancje czy chodzi jedynie o szmal?

Skandalem jest to, że na stronie Watykanu dokumenty Soboru Watykańskiego II zamieszczone są w 12 językach ale po polsku brak. Za to jest w swahili (800 tys. nim się posługuje, a ilu z nich to katolicy?) czy czeskim (ok. 100 tys. katolików). Ale możesz nabyć książkę z dokumentami Soboru Watykańskiego II, całe 745 stron za 60 PLN.
Czy tu bardziej chodzi o to żeby ludziom utrudnić dostęp aby utrzymać ich w ignorancje czy chodzi jedynie o szmal?

@W obronie Tradycji Kościoła Przecież najpierw był Pius X, a potem Jan Paweł II, jakim więc sposobem mogło nastąpić ,,uzgodnienie Piusa X,, do Jana Pawła II. A może jest odwrotnie, nauczanie JPII jest zgodne z Katechizmem Piusa X...To miałeś na myśli?

Jan Paweł II przemawiając do ludzi innych wyznań przemawiał jako ekumenista, a ekumenizm i katolicyzm to dwie różne sprawy.

Jak można pisać coś takiego i w takich słowach o świętym Janie Pawle,ludzie jak się Boga nie boicie ,skandal!!!!

1. Antypapież Jan Paweł II zezwolił na interkomunię z różnymi wyznaniami w promulgowanym przez siebie nowym Kodeksie Prawa Kanonicznego, w Kanonie 844 - $3-4:
"§ 3. Szafarze katoliccy godziwie udzielają sakramentów pokuty, Eucharystii i namaszczenia chorych członkom Kościołów wschodnich nie mających pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim, gdy sami o nie proszą i są odpowiednio przygotowani. Odnosi się to także do członków innych Kościołów, które według oceny Stolicy Apostolskiej, gdy idzie o sakramenty, są w takiej samej sytuacji, a i wspomniane Kościoły wschodnie.
§ 4. Jeśli istnieje niebezpieczeństwo śmierci albo przynagla inna poważna konieczność, uznana przez biskupa diecezjalnego lub Konferencję Episkopatu, szafarze katoliccy mogą godziwie udzielać wymienionych sakramentów także pozostałym chrześcijanom, nie mającym pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim, którzy nie mogą się udać do szafarza swojej wspólnoty i sami o nie proszą, jeśli odnośnie do tych sakramentów wyrażają wiarę katolicką i do ich przyjęcia są odpowiednia przygotowani."
2. Wcześniej sam fałszywy Sobór Watykański II to ogłosił w Dekrecie o Ekumenizmie (UNITATIS REDINTEGRATIO):
"Nie można wszakże uznać współudziału w świętych czynnościach (communicatio in sacris) za środek, który bez zastrzeżeń należałoby stosować dla przywrócenia jedności chrześcijan. Współudział ten szczególnie zawisł od dwóch zasad: od konieczności zaznaczania jedności Kościoła i od uczestnictwa w środkach łaski. Wzgląd na zaznaczenie jedności Kościoła najczęściej wzbrania współudziału. Łaska o którą należy zabiegać, niekiedy czyni go wskazanym. O konkretnym sposobie postępowania, z uwzględnieniem wszelkich okoliczności czasu, miejsca i osób, niech roztropnie zdecyduje miejscowy biskup, chyba że co innego zarządzi Konferencja Episkopatu w oparciu o własne wytyczne, bądź też Stolica Święta."
Bardziej czytelna dla mnie jest wersja angielska: "Yet worship in common (communicatio in sacris) is not to be considered as a means to be used indiscriminately for the restoration of Christian unity. There are two main principles governing the practice of such common worship: first, the bearing witness to the unity of the Church, and second, the sharing in the means of grace. Witness to the unity of the Church very generally forbids common worship to Christians, but the grace to be had from it sometimes commends this practice. The course to be adopted, with due regard to all the circumstances of time, place, and persons, is to be decided by local episcopal authority, unless otherwise provided for by the Bishops' Conference according to its statutes, or by the Holy See."