Dusza spragniona Boga | Psalm 63, 2-5
Są pragnienia, które człowiek umie nazwać.
Potrzebuję odpoczynku.
Potrzebuję rozmowy.
Potrzebuję zdrowia.
Potrzebuję pokoju.
Potrzebuję, żeby coś wreszcie się zmieniło.
A potem dostaje trochę odpoczynku, trochę ciszy, trochę piękna, trochę światła - i odkrywa, że najgłębsze pragnienie nie zniknęło.
Psalm 63 mówi prawdę bez ozdób:
„Boże, Ty Boże mój, Ciebie szukam; Ciebie pragnie moja dusza, za Tobą tęskni moje ciało, jak ziemia zeschła, spragniona, bez wody”.
To jest modlitwa człowieka, który nie szuka już tylko darów Boga. Szuka Boga samego.
Dlatego film z morzem o świcie ma w sobie mocny paradoks. Wody jest wiele. Horyzont jest szeroki. Świat wygląda pięknie. A jednak psalm mówi o ziemi suchej, spragnionej, bez wody.
Bo duszy nie nasyci samo piękno stworzenia, jeśli nie prowadzi do Stwórcy.
Dalej psalm mówi o świątyni: o wpatrywaniu się w Boga, aby ujrzeć Jego potęgę i chwałę. Nie chodzi więc o chwilowe wzruszenie na widok poranka. Chodzi o adorację. O serce, które wie, że łaska Boga jest lepsza niż życie.
To zdanie trzeba przyjąć dosłownie i z bojaźnią:
„Skoro łaska Twoja lepsza jest od życia, moje wargi będą Cię sławić”.
Jeśli łaska jest lepsza niż życie, to największym nieszczęściem człowieka nie jest brak powodzenia, zdrowia czy ludzkiego uznania. Największym nieszczęściem jest utrata Boga.
Dlatego ten psalm jest modlitwą poranka, ale także rachunkiem sumienia. Za czym naprawdę tęskni moje serce? Czy szukam Boga samego, czy tylko ulgi od Niego? Czy moje usta chwalą Boga, gdy życie nie daje tego, czego pragnę?
Zachęcamy do korzystania z Modlitewnika Tradycyjnego:
Modlitewnik Tradycyjny - Apps on Google Play
Źródło cytatu: Biblia Tysiąclecia, wyd. V, za pozwoleniem Wydawnictwa Pallottinum.
#DuchoweOblicze #Psalm63 #Psalmy #PismoŚwięte #PragnienieBoga #TęsknotaZaBogiem #ŁaskaBoża #ModlitwaPsalmami #Adoracja #DuszaSpragniona #TradycjaKatolicka #Katolicyzm